De vogelwerkgroep Rijk van Nijmegen e.o. is opgericht in 1975, Wim was er vanaf het eerste uur bij en leidde de nestkastencommissie. In de tweede uitgave van het clubblad ‘de Mourik’ is te lezen bij ‘activiteiten’, ’ Zeer welkom zou het zijn als u een middag of zo mee wilt komen timmeren aan de nestkasten bij Wim Schurink, dan staat hij er niet alleen voor en om die reden is het niet eens erg belangrijk of u goed timmeren kunt.’ In die hoedanigheid was Wim ook betrokken bij de plaatsing van het eerste ooievaarsnest in 1989 in de Groenlanden. En met succes, 10 jaar later vond voor het eerst in 50 jaar een broedgeval plaats van een paartje ooievaars. Gezamenlijk wisten ze één jong groot te brengen. Heel bijzonder voor die tijd! Het paartje werd Wim en Mieke genoemd en het nieuws werd opgepikt door de media. Toen Theo Wijers van SBB, Mieke belde dat ze maar eens in de krant moesten kijken was dat nog een hele klus omdat Mieke en Wim net terug waren van vakantie en er een flinke stapel kranten door te werken was. In de laatste krant op de laatste bladzijde vonden ze het heugelijke bericht en waren best trots op de namen van hun uivers.

Toen in 1993 de kerkuilenwerkgroep Betuwe-Oost werd opgericht werd Wim vanwege zijn expertise erbij gevraagd. In het begin was het nog pionieren, er werden vele tochten gemaakt door het werkgebied en plekken bezocht waarvan we wisten dat er door derden kasten geplaatst waren. Ze bleken allemaal leeg of in inmiddels afgesloten kerktorens te hangen. Geld voor materiaal was er niet dus de eerste kasten werden met weinig middelen gemaakt. Oude houten veilingkisten werden omgebouwd tot kerkuilenkast maar het was allemaal nog wat behelpen. Wim wist op een gegeven moment de hand te leggen op houten kunstwerken van multiplex die door de gemeente Nijmegen langs de vierdaagse routes geplaatst waren. Van dat hout werden de eerste wat betere kasten gemaakt. Ze waren goed herkenbaar want aan één zijde waren de houtplaten steenrood geverfd. Eentje hangt er nog altijd in een schuur langs de Kerkdijk in de Ooypolder. Uit die uilenkast zijn in de loop der jaren zeker 78 jongen uitgevlogen.

De werkgroep kreeg gaandeweg meer leden, gezamenlijk werd er gezocht naar geschikte plekken en werden er vele kasten geplaatst. In 2004 klom Wim nog langs de Klokkentoren naar de spits van de kerk in Kekerdom, Er moest een bocht in de inlooppijp worden gemaakt, zodat er geen licht in de kerkuilkast zou vallen, want kauwtjes hadden de kast gekraakt en alleen kerkuilen houden van een pikdonkere kast; Wim paste en meette net zolang tot hij de kast weer perfect in orde had (zie ook foto’s). Af en toe hadden we subsidie om plaathout te kopen. Wim, inmiddels rond de 80, verzorgde dan voor de leden timmerlessen waarbij iedereen veel geleerd heeft zoals “spijkers er niet recht maar schuin inslaan”. Ik weet nog dat Wim er fier op was dat zijn oude werkoveral nog altijd goed paste ook toen hij al een tijdje gepensioneerd was. Totdat hij een keer moest bukken en de knoopjes in het rond vlogen..

Wim was al een tijdje ernstig ziek en is op 9 oktober op 91-jarige leeftijd overleden.

Hij zal in herinnering blijven als een zeer betrokken, echte uilenman.

Ronald Zollinger & Jan Jacobs.

Foto’s van Wim in de kerkspits van Kekerdom in mei 2004 ( Ronald Zollinger). Overige foto’s: Ooy juni 2019 (Jan Jacobs)